Ten przewodnik zawiera 4 tematy, wszystkie dostępne bez członkostwa; skorzystaj ze spisu instrukcji, aby przejść do potrzebnego zadania, a następnie postępuj zgodnie ze ścieżką dostępu i krokami.
Spis instrukcji
| Nr | Temat | Wymagane członkostwo |
|---|---|---|
| 1 | 1. Wprowadź funkcję PEARSON | Bezpłatne |
| 2 | 2. Uzupełnij argumenty funkcji | Bezpłatne |
| 3 | 3. Użyj odwołań między arkuszami lub obliczeń zagnieżdżonych | Bezpłatne |
| 4 | 4. Zaktualizuj i sprawdź wynik | Bezpłatne |
Instrukcja
1. Wprowadź funkcję PEARSON
Ścieżka dostępu: karta Formuły → pasek formuły
- Otwórz arkusz kalkulacyjny w WPS i zaznacz komórkę, w której chcesz wyświetlić wynik.
- Wpisz
=, aby rozpocząć formułę. - Wpisz
PEARSON(. - Sprawdź wyświetloną podpowiedź składni i potwierdź nazwę funkcji oraz format argumentów.
Kryteria powodzenia
- Wynik w interfejsie: W komórce lub na pasku formuły pojawi się
=PEARSON(. - Dostępne następne działanie: Możesz kontynuować wprowadzanie argumentów lub wybieranie zakresów danych.
Wskazówki podczas używania
- Typowy błąd: Jeśli najpierw nie wpiszesz
=, zawartość może zostać potraktowana jako zwykły tekst.- Uwaga dotycząca środowiska: Musisz znajdować się w edytowalnej komórce arkusza.
2. Uzupełnij argumenty funkcji
Ścieżka dostępu: pasek formuły → obszar wprowadzania argumentów
- Po
PEARSON(wprowadź jeden argument danych. - Dodaj separator, a następnie wprowadź drugi argument danych.
- Użyj podpowiedzi składni, aby sprawdzić, czy liczba i format argumentów są poprawne.
- Naciśnij Enter, aby zatwierdzić formułę.
Kryteria powodzenia
- Wynik w interfejsie: Komórka wyświetla obliczony wynik, a pasek formuły zachowuje pełną formułę.
- Dostępne następne działanie: Możesz ponownie zaznaczyć komórkę, aby przejrzeć lub edytować formułę.
Wskazówki podczas używania
- Typowy błąd: Niezamknięty nawias lub brak separatora może spowodować błąd formuły.
- Uwaga dotycząca środowiska: Oba zestawy danych powinny spełniać wymagania funkcji i nie zawierać nieprawidłowych odwołań.
3. Użyj odwołań między arkuszami lub obliczeń zagnieżdżonych
Ścieżka dostępu: pasek formuły → odwołania do arkuszy i edycja funkcji
- Podczas edycji formuły przełącz się do innego arkusza i zaznacz zakres danych, do którego chcesz utworzyć odwołanie.
- Wróć do bieżącej komórki i potwierdź, że odwołanie zostało dodane do formuły.
- W razie potrzeby dodaj inne funkcje, aby utworzyć obliczenie zagnieżdżone.
- Sprawdź strukturę nawiasów i zakresy odwołań, a następnie zatwierdź formułę.
Kryteria powodzenia
- Wynik w interfejsie: Formuła zawiera odwołanie do arkusza lub kombinację funkcji.
- Dostępne następne działanie: Możesz zmienić dane, do których prowadzą odwołania, i obserwować aktualizację wyniku.
Wskazówki podczas używania
- Typowy błąd: Niespójne zakresy odwołań mogą wpływać na wynik.
- Uwaga dotycząca środowiska: Arkusz, do którego prowadzi odwołanie, powinien znajdować się w bieżącym pliku i być dostępny.
4. Zaktualizuj i sprawdź wynik
Ścieżka dostępu: komórka wyniku → sprawdzenie po zmianach danych
- Edytuj dane źródłowe używane w obliczeniu.
- Sprawdź, czy komórka wyniku została zaktualizowana.
- Jeśli chcesz zweryfikować wynik, przelicz ponownie i sprawdź rezultat.
- Potwierdź, że wynik odpowiada bieżącym danym, a następnie zapisz plik.
Kryteria powodzenia
- Wynik w interfejsie: Komórka wyniku wyświetla zaktualizowaną wartość.
- Dostępne następne działanie: Możesz dalej edytować dane, skopiować formułę lub zapisać plik.
Wskazówki podczas używania
- Typowy błąd: Liczby zapisane jako tekst w komórkach, do których prowadzą odwołania, mogą wpływać na wynik.
- Uwaga dotycząca środowiska: Jeśli wynik nie zmienia się zgodnie z oczekiwaniami, najpierw sprawdź odwołania i format danych.