Jak używać funkcji COVARIANCE.P w WPS w systemie Windows

Ten przewodnik zawiera 4 tematy dotyczące obsługi funkcji COVARIANCE.P, w tym 4 bezpłatne tematy i 0 tematów związanych z członkostwem, dzięki czemu możesz przejść z indeksu bezpośrednio do potrzebnego zadania.

Indeks instrukcji

Przewodnik krok po kroku

1. Wprowadź funkcję COVARIANCE.P

Punkt wejścia: Karta Formuły → pasek formuły

1. Otwórz arkusz kalkulacyjny WPS i zaznacz komórkę, w której ma się pojawić wynik.
2. Wpisz = na pasku formuły lub bezpośrednio w komórce.
3. Następnie wpisz COVARIANCE.P(.
4. Sprawdź podpowiedź składni, aby potwierdzić rozpoczęcie wprowadzania funkcji.

Kryteria powodzenia

• Wynik w interfejsie: Na pasku formuły jest wyświetlane =COVARIANCE.P(.
• Dostępne następne działanie: Możesz kontynuować, wprowadzając dwa zakresy argumentów.

Wskazówki podczas używania

• Typowy błąd: Jeśli nie zaczniesz od =, zawartość może zostać potraktowana jako zwykły tekst.
• Uwaga dotycząca środowiska: Komórka musi być w trybie edycji.

2. Uzupełnij argumenty funkcji

Punkt wejścia: Bieżąca komórka → pasek formuły

1. Wprowadź pierwszy zakres danych w pozycji pierwszego argumentu.
2. Wpisz separator, a następnie wprowadź drugi zakres danych.
3. Sprawdź podpowiedź składni, aby potwierdzić prawidłową liczbę i format argumentów.
4. Naciśnij Enter, aby zatwierdzić formułę.

Kryteria powodzenia

• Wynik w interfejsie: Komórka zwraca obliczony wynik.
• Dostępne następne działanie: Możesz ponownie zaznaczyć komórkę, aby przejrzeć lub edytować formułę.

Wskazówki podczas używania

• Typowy błąd: Brak nawiasów, brak separatorów lub nieprawidłowa liczba argumentów mogą spowodować błąd.
• Uwaga dotycząca środowiska: Oba zakresy powinny zawierać wartości, które można wykorzystać w obliczeniach.

3. Używaj odwołań między arkuszami

Punkt wejścia: Pasek formuły → karty arkuszy

1. Podczas wprowadzania argumentów funkcji przejdź do pierwszego arkusza i zaznacz pierwszy zakres danych.
2. Wpisz separator i przełącz się do innego arkusza.
3. Zaznacz drugi zakres danych, aby utworzyć odwołanie między arkuszami.
4. Naciśnij Enter, aby zatwierdzić formułę.

Kryteria powodzenia

• Wynik w interfejsie: Formuła zawiera informacje o odwołaniach do arkuszy.
• Dostępne następne działanie: Możesz skopiować formułę z komórki wyniku lub ją dostosować.

Wskazówki podczas używania

• Typowy błąd: Po przełączeniu arkusza wybranie niewłaściwego zakresu może utworzyć nieprawidłowe odwołanie.
• Uwaga dotycząca środowiska: Powiązane arkusze muszą znajdować się w bieżącym skoroszycie.

4. Sprawdź wyniki i automatyczne ponowne przeliczanie

Punkt wejścia: Komórka wyniku → zakresy danych, do których prowadzą odwołania

1. Zwróć uwagę na bieżącą wartość wyświetlaną w komórce wyniku.
2. Edytuj dane źródłowe w dowolnym z zakresów, do których prowadzą odwołania.
3. Wróć do komórki wyniku i sprawdź, czy wartość się zmienia.
4. W razie potrzeby ponownie sprawdź zakresy argumentów w formule.

Kryteria powodzenia

• Wynik w interfejsie: Wynik aktualizuje się po zmianie danych źródłowych.
• Dostępne następne działanie: Możesz dalej dostosowywać argumenty lub skopiować formułę do innych komórek.

Wskazówki podczas używania

• Typowy błąd: Jeśli liczby, do których prowadzą odwołania, są zapisane jako tekst, wynik może nie być zgodny z oczekiwaniami.
• Uwaga dotycząca środowiska: Jeśli ustawienia obliczeń skoroszytu zostały zmienione, upewnij się, że ponowne przeliczanie działa prawidłowo.